Δήμος Σταρένιος
Στην ταινία "Ο άσωτος"
Ημερομηνία Γέννησης: 15 Σεπτεμβρίου 1909
Ημερομηνία Θανάτου: 23 Οκτωβρίου 1983
Τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έχει παίξει:
| Σελίδα περιεχομένου | Έτος | Κανάλι |
|---|---|---|
| Γιούγκερμαν (1976) | 1976|1976 | ΥΕΝΕΔ |
| Κατοχή | 1973|1973 | ΥΕΝΕΔ |
| Κεκλεισμένων των θυρών (1972) | 1972|1972 | ΕΙΡΤ |
| Μια φορά κι έναν καιρό: Τα Χριστούγεννα του μαστρο-Σουβλή | 1977|1977 | ΕΡΤ |
| Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται (1975) | 1975|1975 | ΕΙΡΤ |
| Συνταγματάρχης Λιάπκιν | 1979|1979 | ΥΕΝΕΔ |
| Τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα | 1980|1980 | ΕΡΤ |
| Το Ταξίδι (1976) | 1976|1976 | ΥΕΝΕΔ |
| Υποψίες: Η απαγωγή | 1978|1978 | ΕΡΤ |
| Υποψίες: Ξενοδοχείον πολυτελείας | 1977|1977 | ΕΡΤ |
| Φωτεινή Ζάρκου | 1975|1975 | ΥΕΝΕΔ |
| Χωρίς ανάσα (1973) | 1973|1973 | ΕΙΡΤ |
Κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες έχει παίξει:
Τηλεταινίες στις οποίες έχει παίξει:
Βιντεοταινίες στις οποίες έχει παίξει:
Μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:
| Σελίδα περιεχομένου | Έτος | Κανάλι |
|---|---|---|
| Όταν Δεν τον Περίμεναν | 1972 | ΥΕΝΕΔ |
| Κουκλοπαντρειές | 1977 | ΥΕΝΕΔ |
| Ο καλός μας ο παππούς | 1973 | ΕΙΡΤ |
| Ορφέας στον Άδη: Ο φυγάς | 1975 | ΥΕΝΕΔ |
| Παντρολογήματα (II) (1976) | 1976 | ΕΡΤ |
| Το νυφικό δωμάτιο | 1973 | ΕΙΡΤ |
Θεατρικές παραστάσεις στις οποίες έχει παίξει:
| Σελίδα περιεχομένου | Έτος |
|---|---|
| Ήταν όλοι τους παιδιά μου (1957) | 1957 |
| Ήταν όλοι τους παιδιά μου (1957) (II) | 1957 |
| Η Έκτη Εντολή (1957) | 1957 |
| Η Παγίδα (1966) | 1966 |
| Η βροχή | 1963 |
| Η κυρά της θάλασσας (1939) | 1939 |
| Η χήρα μου και εγώ | 1963 |
| Θα με παντρευτής! | 1949 |
| Καίσαρ και Κλεοπάτρα | 1962 |
| Λεωφορείον ο Πόθος (1965) | 1965 |
| Μάνα Κουράγιο (1958) | 1958 |
| Μαντάμ Σουσού (1942) | 1942 |
| Μια Λαίδη στο Σφυρί | 1970 |
| Νασρεντίν Χότζας | 1960 |
| Ξενοδοχείον η Ευτυχία (1952) | 1952 |
| Ξυπόλητη στο Πάρκο (1964) | 1964 |
| Ο Διάβολος και η Ουρά του (1957) | 1957 |
| Ο Δικός μας | 1976 |
| Ο Επιθεωρητής (1971) (I) | 1971 |
| Ο ανακριτής έρχεται (1957) | 1957 |
| Ο ανακριτής έρχεται (1958) | 1958 |
| Οι γυναίκες προτιμούν τους σκληρούς! | 1964 |
| Οιδίπους Τύραννος (1933) | 1933 |
| Ουδείς Αναμάρτητος (1958) | 1958 |
| Ποντικοπαγίδα (1963) | 1963 |
| Πόσο πουλιέται το φιλί | 1959 |
| Τα Πράσινα Δάχτυλα | 1964 |
| Ταξίδι Αναψυχής | 1954 |
| Της ζήλειας τα καμώματα (1970) | 1970 |
| Τι ώρα θα γυρίσης; | 1954 |
| Χτυποκάρδια στο Θρανίο (1962) | 1962 |
Εκπομπές στις οποίες συμμετείχε ή τις οποίες παρουσίαζε:
Τηλεπαιχνίδια τα οποία παρουσίαζε ή στα οποία συμμετείχε:
Επεισόδια σειρών μυθοπλασίας & εκπομπών στα οποία συμμετείχε ή παρουσίαζε:
Μεταγλωττισμένες παραγωγές στις οποίες συμμετείχε:
Έχει τραγουδήσει:
Βιογραφία: Γεννήθηκε στο Κάιρο και ήρθε στην Αθήνα με προτροπή του Αιμίλιου Βεάκη για να σπουδάσει θέατρο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1933 ως εξαιρετικό ταλέντο και τον ίδιο χρόνο πρωτοεμφανίστηκε στο θίασο Αλίκης με το έργο "Ευτυχία". Ακολούθησαν δεκάδες θεατρικές επιτυχίες, ενώ αργότερα εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο σε δεύτερους συνήθως ρόλους, που κατάφερνε ωστόσο να ξεχωρίζει. Αλησμόνητη έχει μείνει η ερμηνεία του ως "Σκουπίδι" στην ταινία "Ποτέ την Κυριακή", ενώ στο τηλεοπτικό "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" ήταν τόσο πειστικός ως Γερο-Λαδάς που το όνομα του έγινε συνώνυμο του φιλάργυρου.
Η τελευταία του θεατρική εμφάνιση ήταν στο έργο "Ο Δικός Μας" με τον Δημήτρη Χορν το 1977. Από τα μέσα της δεκαετίας του '30 ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποίο, Νίνα Σταρένιου με την οποία έζησαν μαζί μέχρι το θάνατο του. Δεν απέκτησαν παιδιά. Ανιψιά του ήταν η, επίσης ηθοποιός, Έλια Καλλιγεράκη.
Trivia: Ο Δήμος Σταρένιος ήταν γλωσσομαθής κι εμφανίστηκε και σε ξένες παραγωγές. Στην Αμερικανικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Ο Λέων της Σπάρτης" ("The 300 Spartans") ('62) εμφανίζεται ως Dimos Starenios ενώ στην Γαλλοβελγικής παραγωγής κινηματογραφική ταινία "Το Παιδί και το Χρυσόμαλλον Δέρας" ("Tintin et le Mystere de la Toison D'Or") ('61) εμφανίζεται ως Demos Starenios.
Η θεατρική πορεία του Δήμου Σταρένιου
Το 1929, πριν ακόμα φοιτήσει στη σχολή του Εθνικού, έκανε την πρώτη του θεατρική εμφάνιση, με τον Καλλιτεχνικό Όμιλο του Αιμίλιου Βεάκη, στην "Άγνωστο" του Μπισον.
Το 1933 έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση, με το θίασο Αλίκης Θεοδωρίδου - Κώστα Μουσούρη, στο έργο του Μπερνστάιν "Ευτυχία". Το 1934 εμφανίστηκε στο Εθνικό Θέατρο, στο έργο του Μπύχνερ "Ο Θάνατος του Δαντών".
Το 1936 προσελήφθη στο θίασο της κυρίας Κατερίνας, όπου παρέμεινε για μία δεκαετία, και εμφανίστηκε στα έργα : "Οι κύριες με τα πράσινα καπέλα" του Ακρεμάν, "Αγάπη μέσα στην φτώχεια" του Πέρσυ, "Το Ημέρωμα της στριγγλας" του Σαίξπηρ, "Ένας φίλος από την Αργεντινή" του Μπερνάρ, "Η Κυρά της θάλασσας" του Ίψεν, "Ο Αννίβας προ των πυλών" του Σέργουντ, "Αυτό που ξέρει κάθε γυναίκα" του Μοαρρυ, "Πολεμικές καντριλιες" των Αλέκου Σακελλάριου - Ασημάκη Γιαλαμά, "Απόψε θα γελάσουμε" του Νίκου Κατηφόρη, "Μαντάμ Σουσού" του Δημήτρη Ψαθά, "Η Σουπιά" του Φαμπρ, "Η Τρίτη πράξη" του Παύλου Παλαιολόγου, "Είμαστε Πάτσι" του Μπαρ και "Σχολείο Γυναικών" του Μολιέρου.
Το 1946 συγκρότησε θίασο με τον Τίτο Βανδή και την Αλέκα Παΐζη, με τα έργα "Αν δουλέψεις θα φας" και "Αναγκαστική προσγείωση". Από το 1950 έως το 1952, συγκρότησε δικό του θίασο, με τη σύζυγό του Νίνα Σταρένιου (Βαρβέρη), παρουσιάζοντας διάφορα έργα στην Αθήνα και την Ελληνική επαρχία.
Το 1955 εμφανίστηκε στο θέατρο Κοτοπούλη, στην "Λυσσασμένη γάτα" του Τενεσί Ουίλιαμς, το 1956 στο Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη, στην παράσταση "Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται" του Νίκου Καζαντζάκη, στο ρόλο του γερο-Λαδά, ρόλο που θα ερμηνεύσει και στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου από τον Ζιλ Ντασέν, και στην τηλεοπτική του μεταφορά από τον Βασίλη Γεωργιάδη.
Το 1957 εμφανίστηκε με το θίασο Αλέκου Αλεξανδράκη, στο έργο του Άρθουρ Μίλλερ "Ήταν όλοι τους παιδιά μου", το 1958-59 με το θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα, στα έργα "Ουδείς Αναμάρτητος" του Λοντέηλ και "Ο Ανακριτής έρχεται" του Πρίσλεϋ, ενώ το 1960 συνεργάστηκε με το θίασο της Αλίκης Θεοδωρίδου στην "Γαλήνη" του Ηλία Βενέζη.
Το 1961 συνεργάστηκε με το θίασο της Βίλμας Κύρου, στην κωμωδία του Δημήτρη Γιαννουκάκη "Η Κυρία έχει Νεύρα", το 1962 με το θίασο της Αλίκης Βουγιουκλάκη, στα έργα "Καίσαρ και Κλεοπάτρα" του Σω και "Χτυποκάρδια στο θρανίο" του Αλέκου Σακελλάριου, το 1963 με τον θίασο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, στην "Ποντικοπαγίδα" της Αγκάθα Κρίστι και το 1964 με το θίασο Λάμπρου Κωνσταντάρα - Μάρω Κοντού, στο έργο "Η Χήρα μου κι εγώ" του Μωμ.
Το 1965 εμφανίστηκε στο θίασο της Έλλης Λαμπέτη, στα έργα "Ξυπόλυτοι στο πάρκο" του Νηλ Σάιμον και "Λεωφορείο ο πόθος" του Τενεσί Ουίλιαμς. Απο το 1966 ως το 1968 συνεργάστηκε με το θίασο του Δημήτρη Μυράτ, στο έργα "Η Παγίδα" του Ρομπέρ Τομά, "Η Μαρία του Οκτώβρη" του Ζακ Ρομπέρ, και "Πράσινο αίμα" του Τζιοβαννινέτι.
Το 1968 συμμετείχε στο θίασο Γιάννη Φέρτη - Ξένιας Καλογεροπούλου, στο ρόλο του Αιδεσιμότατου Τσάζουμπλ στο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ "Ο Σοβαρός κύριος Ερνέστος".
Το 1969 έκανε περιοδεία στην Ελλάδα με την Ελληνική Αυλαία της Δάφνης Σκούρα, με το μιούζικαλ του Κώστα Μπηλίρη "Μαρία Πενταγιώτισσα". Το 1970 θα συνεργάστηκε με το θίασο του Λάμπρου Κωνσταντάρα, στα έργα, "Της ζήλειας τα καμώματα" του Κώστα Καραγιάννη και "Η Λαίδη Μπέτσυ εξοφλεί" του Μωμ.
Το 1971 εμφανίστηκε με το θίασο Γιάννη Φέρτη - Ξένιας Καλογεροπούλου, στον "Επιθεωρητή" του Γκόγκολ , το 1973 με το θίασο Αλέκου Αλεξανδράκη - Νόνικας Γαληνέα, στο έργο του Τέρενς Ρατιγκαν "Βαθιά γαλάζια θάλασσα", το 1975 στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με τον θίασο Έλλης Λαμπέτη - Δημήτρη Παπαμιχαήλ, στο έργο του Άντον Τσέχωφ "Ο Βυσσινόκηπος" στο ρόλο του Φιρς.
Το 1975 συνεργάστηκε με το θίασο του Γιάννη Γκιωνάκη, στο έργο του Δημήτρη Ψαθά "Ο Εαυτουλης μου" ενώ το 1976, έκανε την τελευταία του θεατρική εμφάνιση, με το θίασο του Δημήτρη Χορν, στο έργο του Πήτερ Μπαρνς "Ο Δικός μας".
Το 1977 αναγκάστηκε να διακόψει τη θεατρική του δραστηριότητα, λόγω μίας βαριάς αγγειοπάθειας που τον ταλαιπωρούσε.
Συζητήστε για τον/την ηθοποιό "{{{Sname}}}" στο Retromaniax.gr