Προβολή πηγαίου κώδικα για τη σελίδα Μιλτιάδης Χουρμούζης

<gallery>
Image: MiltiadisHourmouzis.jpg
</gallery>
{{author
|dob=1804
|dod=1882

|com=Ο Μιλτιάδης Χουρμούζιος Τριανταφύλλου, γιος του Κωνσταντίνου Χουρμούζιου Τριανταφύλλου, γεννήθηκε στο Γαλατά της Κωνσταντινούπολης και καταγόταν από την Κρήτη ή τη Θεσσαλία. Σε κάποιες παραγωγές αναγράφονταν και ως '''Μιχαήλ Χουρμούζης'''. Πέρασε τα παιδικά και μαθητικά του χρόνια μεταξύ Κρήτης και Πόλης. Μετά το ξέσπασμα της επανάστασης ήρθε για να συμβάλει στον Αγώνα στο πλάι του βαρώνου [https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%88%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%B1%CF%81%CE%BD%CF%84_%CF%86%CE%BF%CE%BD_%CE%A1%CE%AC%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%BA '''Friedrich Eduard von Rheineck'''] στην Κρήτη. Για την προσφορά του στον αγώνα πήρε τιμητικά τον βαθμό του αξιωματικού και υπηρέτησε στη στρατιωτική φάλαγγα της Λαμίας. Διετέλεσε πρόεδρος του επαρχιακού συμβουλίου Φθιώτιδος και το 1851 εκλέχτηκε βουλευτής Φθιώτιδος. Τρία χρόνια αργότερα εκλέχτηκε αντιπρόεδρος της Βουλής και πήρε μέρος στη Θεσσαλική Επανάσταση. Λόγω των φιλελεύθερων φρονημάτων του διώχτηκε και το 1856 κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και πέθανε. Συνεργάστηκε με τις εφημερίδες της Πόλης "Αρμονία", "Νεολόγος" και "Ομόνοια". Στην "Αρμονία", μάλιστα, δημοσίευσε το 1864 τη διάλεξη "Περί Πολιτείας" (που εκδόθηκε αργότερα στη Σμύρνη και τη Σύρο) καθώς επίσης συνδικαλιστικά άρθρα. Γνωστός στο χώρο τις λογοτεχνίας είναι κυρίως για τις θεατρικές κωμωδίες του, με βασικό χαρακτηριστικό την καυστική σάτιρα της ελληνικής κοινωνίας μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Πρωτοεμφανίστηκε με τη δημοσίευση των "Επτά διαλόγων" στην εφημερίδα "Εποχή"0 και ακολούθησαν "Ο Λεπρέντης" (1835), "Ο Τυχοδιώκτης" (1835), "Ο Υπάλληλος" (1836) "Ο Ευγενής" (1838) και "Ο Χαρτοπαίκτης" (1839).

Το 1842 εξέδωσε τα απομνημονεύματά του από τον κρητικό αγώνα, με τίτλο "Κρητικά" και το 1869 τη μονογραφία "Η Νήσος Αντιγόνη". Το τελευταίο του έργο ήταν το κριτικό δοκίμιο της λαϊκής μυθιστορηματικής σύγχρονής του παραγωγής "Παροδική Μικρογραφία Μυθιστορημάτων" και εκδόθηκε το 1882. Εξέδωσε επίσης μια παράφραση του Πλούτου του Αριστοφάνη και μια μελέτη με τίτλο "Συνοπτικός παραλληλισμός Ηθών και Εθίμων ως και Τινών Περιέργων των επί Ομήρου Αχαιών προς Τινά των Νεωτέρων Ελλήνων", ενώ σώζεται επίσης ο τίτλος από μια χαμένη κωμωδία του με τίτλο "Ο Οψίπλουτος".

|trivia=
}}